ทางชีวิตทุกข์สุขต่างกันไป
เพียงอยากได้กำลังใจจากบางคน
ในวันที่ใจอ่อนเเรงเเละสับสน
เเค่บางคนเคียงข้างอยู่ดูเเลกัน
เเค่มีเธอชีวิตฉันเเม้จะจบลง
ขอเธอจงเคียงข้างกันอย่าไปไหน
ขอเธออยู่เคียงข้างให้กำลังใจ
อย่าจากไปในวันที่ฉันอ่อนเเอ
By: Giants
หากมีวันเเละเวลาที่มองฟ้า
เอื้อมมือคว้าเอาดาวได้มาดั่งใจ
คนรักที่ฉันพร้อมจะมอบให้
ขอได้ไหมขอเป็นเธอที่เเสนดี
หากเอื้อมมือคว้าเอาดวงดาวได้
จักกวาดให้เเก่เธอหมดทั้งฟ้า
ในอุ้งมือหากคือดวงจันทรา
จักกอบมาให้เธอเพียงผู้เดียว
By: รอยยิ้มฟ้าใส
แค่เพียงเธอ หันมา สักคราครั้ง
ขอเพียงนั่ง ต่อหน้า สักคราหน
แค่เพียงพูด ด้วยใจ เราสองคน
ขอเพียงทน รับฟัง ว่าขอโทษ
By: ณ ริมทาง
หากวันใดผีเสื้อเบื่อดอกไม้
ไม่ใส่ใจภิรมย์ดมเกสร
หากวันใดมัจฉาในสาคร
ขึ้นสู่ดอนจรหายจากสายชล
หากวันใดคนธรรพ์บรรดาเทพ
เลิกส้องเสพย์สุนทรีย์นารีผล
หากวันใดเมฆาฟ้าเบื้องบน
หยุดหลั่งฝนหล่นชุ่มอุ้มพื้นดิน
ถึงวันนั้นฉันคงปลงใจได้
ไม่หวั่นไหวหวามจิตคิดถวิล
สำรวมตนเก็บตัวชั่วชีวิน
สะพายพิณพเนจรนอนริมทาง
By: วี กวีกานท์
แล้วบทเพลง แห่งความรัก ที่หนักหนาว
ก็แผ่วร้าว เริ่งร่า มากับเหงา
ทั้งออดอ้อน วอนแว่ว และแผ่วเบา
เมื่อฟ้าเทา เริ่มสว่าง ด้วยกลางวัน
เหมือนนกน้อย สีม่วง สู่ห้วงฟ้า
ร่อนถลา เริงไป ในความฝัน
เธอจะหลับ หรือตื่น กับใครกัน
ฉันคือฉัน ซึ่งไม่รู้ อยู่นั่นเอง
ขณะแดด แสงอ่อน ซ่อนความอุ่น
ฉันว้าวุ่น ขื่นขม ถูกข่มเหง
เพลงจะรื่น ขื่นนี้ สักกี่เพลง
ก็เหมือนเร่ง ทุกข์ท้อ ทรมาน
อยากให้เธอ รับรู้ อย่างคู่รัก
และประจักษ์ ความซื่อตรง แหละสงสาร
เพื่อเป็นเพื่อน ปลอบเหงา นานเท่านาน
อย่ารู้ลาน ลับเรือน เหมือนเพลงลา
แล้วบทเพลง เพลงใหม่ ได้เริ่มแล้ว
จอจำเนียง เสียงแจ้ว แว่วคำหวาน
แม้เพลงเปลี่ยน เพลงใหม่ ในลีลา
วอน…เธออย่าง เปลี่ยนใจ ไปตามเพลง
By: Thanawat Chuensri
ฟ้ามืดมืดใจเหงาเหงาเศร้ายิ่งนัก อยากจะพักผ่อนลงตรงวิถี
เพราะเจ้าหักฤทัยพี่มิไยดี ฝนหยาดนี้จงช่วยล้างในจิตใจ
ห้องเงียบเงียบกับลมหนาวยังจำได้ มิเคยคลายความคิดถึงแม้วันไหน
ก็ยังรักเจ้าเสมอยอดดวงใจ เพราะมิเคยมอบฤทัยให้ใครเลย
เสียงฝนตกน้ำตาตกไม่แพ้ฝน เพราะเจ้าคงยังทำเป็นเมินเฉย
คงจะลืมสงสารคนที่เคย เคยเอื้อนเอ่ยคำว่ารักอยู่ทุกวัน
ฝนเริ่มสาดสาดซัดใจร้าวๆ ให้ยิ่งเหงามากกว่าเดิมแม้ในฝัน
เธอทำเหมือนไม่มีใจต่อกัน แม้ในฝันเธอยังมิไยดี
จากมาไกลไกลนักยังคิดถึง ยังคำนึงถึงหน้าเจ้ามิหน่ายหนี
ยังคงรักรักเจ้าทุกนาที ทั้งชีวีให้เจ้าเพียงผู้เดียว
ฟ้าตอนนี้ดวงดาราก็เริ่มขึ้น คล้ายหิงห้อยลอยรำพึงในไพรเขียว
ก็ยิ่งนึกถึงดวงหน้าเจ้าคนเดียว ผู้โฉบเฉี่ยวหักฤทัยข้าไปพลัน
คืนเหงาเหงาฟ้าเหงาเหงาเดือนหรี่แสง ฝนหมดแรงเหมือนน้ำตาเริ่มหมดสาย
เหมือนชีวิตมันจะขาดลงมิวาย เหมือนความตายเข้ามาเยือนทุกเวลา
ราตรีที่ไม่มีเธอคอยบอกรัก ยิ่งอกหักกับความรักยิ่งเศร้าหนา
ยิ่งรักมากยิ่งเศร้ามากยามเธอลา เธอบอกว่าก็แค่การคิดไปเอง
(แต่งตอนสอบค่ะ^^)
By: ต้องมนต์กลอน
รักเอ๋ยรัก……..จริงหรือที่ว่าหวาน
รักเอ๋ยรัก……..นานนานจะขมใหม
รักเอ๋ยรัก……..ยังไงให้ยาวใกล
รักเอ๋ยรัก……..ยังไงให้ยาวนาน
By: อภิเทพ
อยากจะหยุดหัวใจไว้ตรงนี้
หยุดตรงที่มีเธอพบเจอชั้น
จะไม่ยอมปล่อยไปให้ไกลกัน
รักสุดท้ายของชั้นนั้นคือเธอ
By: Lotus >.<
เหนือยทั้งกายและใจก็ไม่ท้อ
เพื่อแม่พ่อลูกทนได้ไม่เคยบ่น
16ปีที่เลี้ยงหนูอยู่เป็นคน
ต้องตรากตรำช้ำทนไม่สนใจ
เมื่อลูกน้อยเติบใหญ่ในวันหน้า
ทดแทนคุณเถิดหนาจงจำไว้
พอ่แม่ขอลูกมีสุขก็สุขใจ
สิ่งตอบแทนใดๆไม่อยากมี
By: Lotus >.<
สายน้ำเปลี่ยนใจปลา
กาลเวลาเปลี่ยนใจคน
สายน้ำที่ไหลวน
ก็เหมือนใจคนที่เปลี่ยนไป
By: gto
น้ำตาไม่ได้พิสูจน์เวลา
เเต่
พิสูจน์ความจริงใจ
ความรักเป็นเเค่นิยาม
เเต่
ไม่ใช่นิยาย
การเเอบรัก
มันเท่ากับการอกหัก
ทั้งที่ยังไม่ได้เริ่ม
อย่าจะฝากกลอน นี้ ไว้นะค่ะ ก้อถึงเเม้ว่าคนเเอบรักอย่างเราเรา จะไม่มีค่า จะน่าปลวก จะทุเรศ
สักเพียงใด เเต่ อยากจะบอกให้รู้ไว้ว่าใจ เรา น่ะ สวยมากกกกกกกกกกกก
T T T T T T 
T T T T T T
By: bow bbblack
หากจะถามว่ารัก มาก แค่ใหน ก้อตอบได้ตามสัจจา ประสาซื่่อ
หัวใจพร้อม ยอม วางกลางฝ่ามือ
แล้วยื่นถือ ให้เธอ อย่างเต็มใจ
By: โด่ง
นี่ก็แฟนนั่นก็เพื่อนแสนเจ็บปวด
ชั่งร้าวรวดหัวใจเมื่อได้เห็น
แฟนกับเพื่อนเดินควงทุกเช้าเย็น
ฉันกลายเป็นคนขาดเพื่อนและขาดแฟน
By: นายอรรถศรีเมืองขุนแผนเมืองราชหื่นกามขั้นเทพ
ฉันเปรียบดังฝุ่นละอองที่ไร้ค่า
เป็นคนนอกสายตาเธอเสมอ
เป็นคนคนหนึ่งที่เธอหาไม่เจอ
เจ็บปวดใจเสมอเพราะเธอไม่เคยรักกัน
By: ช่อดอกไม้
รั งนกนอนแน่นนัก
ก ออ้อหนักก็แกว่งไกว
เ อนโอนดูไหวๆ
ธ ารน้ำใสไหลคลอนแคลน
อ ยู่ได้ไม่ทานแรง
นะ รังนั้นก็พลัดลง
By: พาลีจำปา
