Advertising

ขอโทษ

แค่เพียงเธอ หันมา สักคราครั้ง
ขอเพียงนั่ง ต่อหน้า สักคราหน
แค่เพียงพูด ด้วยใจ เราสองคน
ขอเพียงทน รับฟัง ว่าขอโทษ

By: ณ ริมทาง

หาก…ถึงวันนั้น

หากวันใดผีเสื้อเบื่อดอกไม้
ไม่ใส่ใจภิรมย์ดมเกสร
หากวันใดมัจฉาในสาคร
ขึ้นสู่ดอนจรหายจากสายชล

หากวันใดคนธรรพ์บรรดาเทพ
เลิกส้องเสพย์สุนทรีย์นารีผล
หากวันใดเมฆาฟ้าเบื้องบน
หยุดหลั่งฝนหล่นชุ่มอุ้มพื้นดิน

ถึงวันนั้นฉันคงปลงใจได้
ไม่หวั่นไหวหวามจิตคิดถวิล
สำรวมตนเก็บตัวชั่วชีวิน
สะพายพิณพเนจรนอนริมทาง
By: วี กวีกานท์

บทเพลงรัก

แล้วบทเพลง แห่งความรัก ที่หนักหนาว
ก็แผ่วร้าว เริ่งร่า มากับเหงา
ทั้งออดอ้อน วอนแว่ว และแผ่วเบา
เมื่อฟ้าเทา เริ่มสว่าง ด้วยกลางวัน
เหมือนนกน้อย สีม่วง สู่ห้วงฟ้า
ร่อนถลา เริงไป ในความฝัน
เธอจะหลับ หรือตื่น กับใครกัน
ฉันคือฉัน ซึ่งไม่รู้ อยู่นั่นเอง
ขณะแดด แสงอ่อน ซ่อนความอุ่น
ฉันว้าวุ่น ขื่นขม ถูกข่มเหง
เพลงจะรื่น ขื่นนี้ สักกี่เพลง
ก็เหมือนเร่ง ทุกข์ท้อ ทรมาน
อยากให้เธอ รับรู้ อย่างคู่รัก
และประจักษ์ ความซื่อตรง แหละสงสาร
เพื่อเป็นเพื่อน ปลอบเหงา นานเท่านาน
อย่ารู้ลาน ลับเรือน เหมือนเพลงลา
แล้วบทเพลง เพลงใหม่ ได้เริ่มแล้ว
จอจำเนียง เสียงแจ้ว แว่วคำหวาน
แม้เพลงเปลี่ยน เพลงใหม่ ในลีลา
วอน…เธออย่าง เปลี่ยนใจ ไปตามเพลง
By: Thanawat Chuensri

ฝกตกๆกับคนอกหัก~

ฟ้ามืดมืดใจเหงาเหงาเศร้ายิ่งนัก อยากจะพักผ่อนลงตรงวิถี
เพราะเจ้าหักฤทัยพี่มิไยดี ฝนหยาดนี้จงช่วยล้างในจิตใจ

ห้องเงียบเงียบกับลมหนาวยังจำได้ มิเคยคลายความคิดถึงแม้วันไหน
ก็ยังรักเจ้าเสมอยอดดวงใจ เพราะมิเคยมอบฤทัยให้ใครเลย

เสียงฝนตกน้ำตาตกไม่แพ้ฝน เพราะเจ้าคงยังทำเป็นเมินเฉย
คงจะลืมสงสารคนที่เคย เคยเอื้อนเอ่ยคำว่ารักอยู่ทุกวัน

ฝนเริ่มสาดสาดซัดใจร้าวๆ ให้ยิ่งเหงามากกว่าเดิมแม้ในฝัน
เธอทำเหมือนไม่มีใจต่อกัน แม้ในฝันเธอยังมิไยดี

จากมาไกลไกลนักยังคิดถึง ยังคำนึงถึงหน้าเจ้ามิหน่ายหนี
ยังคงรักรักเจ้าทุกนาที ทั้งชีวีให้เจ้าเพียงผู้เดียว

ฟ้าตอนนี้ดวงดาราก็เริ่มขึ้น คล้ายหิงห้อยลอยรำพึงในไพรเขียว
ก็ยิ่งนึกถึงดวงหน้าเจ้าคนเดียว ผู้โฉบเฉี่ยวหักฤทัยข้าไปพลัน

คืนเหงาเหงาฟ้าเหงาเหงาเดือนหรี่แสง ฝนหมดแรงเหมือนน้ำตาเริ่มหมดสาย
เหมือนชีวิตมันจะขาดลงมิวาย เหมือนความตายเข้ามาเยือนทุกเวลา

ราตรีที่ไม่มีเธอคอยบอกรัก ยิ่งอกหักกับความรักยิ่งเศร้าหนา
ยิ่งรักมากยิ่งเศร้ามากยามเธอลา เธอบอกว่าก็แค่การคิดไปเอง

(แต่งตอนสอบค่ะ^^)
By: ต้องมนต์กลอน

หยุดเวลา

อยากจะหยุดหัวใจไว้ตรงนี้
หยุดตรงที่มีเธอพบเจอชั้น
จะไม่ยอมปล่อยไปให้ไกลกัน
รักสุดท้ายของชั้นนั้นคือเธอ
By: Lotus >.<

พ่อและแม่

เหนือยทั้งกายและใจก็ไม่ท้อ
เพื่อแม่พ่อลูกทนได้ไม่เคยบ่น
16ปีที่เลี้ยงหนูอยู่เป็นคน
ต้องตรากตรำช้ำทนไม่สนใจ
เมื่อลูกน้อยเติบใหญ่ในวันหน้า
ทดแทนคุณเถิดหนาจงจำไว้
พอ่แม่ขอลูกมีสุขก็สุขใจ
สิ่งตอบแทนใดๆไม่อยากมี
By: Lotus >.<

Advertising


กลอนหน้าถัดไป
« 1 2 3 4 5 6 ... 29 »